Dierenwelzijn

Schapen dippen is een gebruik waarbij schapen door een waterbad worden geleid, dat een samenstelling van chemicaliën bevat, om zo schapenschurft en parasieten zoals: teken, luizen en bromvliegen te helpen voorkomen. De schapen worden kort in het water ondergedompeld om ervoor te zorgen dat het middel over de hele huid van het dier wordt aangebracht - van kop tot staart. Het dippen is bedoeld om het welzijn van de schapen te helpen verbeteren, aangezien teken en luizen verwijderd worden die het dier anders veel ongemak zouden bezorgen. Indien correct uitgevoerd, wordt dit gebruik door de dieren niet als stressvol beschouwd.

Het dippen van schapen is een gangbaar gebruik in landen als Uruguay, Chili, het VK, Europa en Nieuw-Zeeland. Maar omdat de parasieten en schapenschurft zeer zeldzaam zijn in Patagonië, de gebieden waar onze schapen leven, vindt het schapendippen bij geen van onze boerderijen plaats.

Een keer per jaar worden de schapen geschoren door professionele schapenscheerders. Het duurt maar een paar minuten en het gebeurt met zorg en respect voor het dier. Als ze niet worden getrimd, zullen ze last hebben van het gewicht van hun wol en de zomerse hitte. De schapen in Argentinië worden echter niet helemaal kaalgeschoren. Ze houden een laag wol om te voorkomen dat ze tijdens het scheren worden gesneden en ook om er zeker van te zijn dat ze nadien niet bevriezen.

In bepaalde regio's van Patagonië bestaat de vegetatie voornamelijk uit struiken en taaie grassen, aangevuld met seizoensgebonden vers gras dat groeit na periodes van regenval. Door dit specifieke dieet slijten de tanden van de schapen sneller dan bij schapen in gevangenschap. Wanneer de schapen vier tot zes jaar oud zijn, beginnen ze hun tanden te verliezen, waardoor ze moeite krijgen om te grazen en voldoende voedsel binnen te krijgen. Om die reden kan het nodig zijn om de schapen over te brengen naar regio's met een milder klimaat en meer grasland, waar ze over het algemeen drie jaar langer kunnen leven. Onze leverancier in Argentinië houdt de schapen tot ze zes jaar oud zijn. Afhankelijk van hun gezondheidstoestand worden ze dan doorverkocht aan lokale boeren met sappige weiden waar ze nog een paar jaar kunnen worden gehouden, of gaan ze naar het slachthuis.

Vleesproductie is een natuurlijk onderdeel van de veeteelt in Argentinië. Boerderijen slachten wel voor eigen consumptie, maar de meeste dieren worden naar professionele slachthuizen gebracht. Ongeacht waar de schapen worden geslacht, is het van belang dat ze niet lijden. Op de boerderijen worden de schapen voorafgaand aan het slachten van de andere schapen gescheiden en met een mes gedood; in de slachthuizen worden ze met een kogel gedood.

Voor de bedrijven die onze wol leveren is het noodzakelijk om de rammen te castreren. Daarvoor zijn drie redenen. Allereerst om de boerderij ordelijk te laten draaien. Rammen hebben de neiging om agressief te zijn; ze vechten met elkaar en springen over hekken. Als er veel rammen op een boerderij zijn, ontstaat er chaos.

Ten tweede is het niet goed als een ram over hekken springt naar een veld met schapen. Dit kan ertoe leiden dat lammeren in de verkeerde tijd van het jaar geboren worden, bijvoorbeeld als het erg koud of droog is. Dan is het voor de lammeren moeilijk om te overleven. Voor het dierenwelzijn is het dus van belang dat lammeren in de lente worden geboren. Dan is het klimaat gunstig en is er veel voedzaam eten, de ooien kunnen dan voldoende melk produceren.

In elke kudde zit slechts 5% rammen. De rammen worden binnen speciale omheiningen gehouden. De beste rammen worden voor de voortplanting gebruikt, zodat de beste wol wordt verkregen en het risico op gezondheidsproblemen wordt gereduceerd.

De castratie wordt uitgevoerd door een strakke rubberen ring rond de testikels te plaatsen, waardoor er onvoldoende doorbloeding is. Het voordeel van deze methode is dat de testikels dan snel ongevoelig worden, het is de minst pijnlijke castratiemethode. Daarnaast ontstaat er geen open wond, zodat er geen risico is op infecties.

Nadat de schapen zijn geschoren, wordt de wol gewassen. Het wasproces verloopt in een continue lijn, beginnend met het fysiek openen van de wol met een kaardemolen. Het wasproces wordt uitgevoerd met een automatische wolmachine die met zeer zachte bewegingen de wol door zeven stations leidt. Bij de eerste stations wordt de wol gewassen met warm water en biologisch afbreekbare zeep. Aan het einde van elk station bevindt zich een krimppers, die de wol aandrukt om vet en vuil te scheiden. In de overige stations wordt de wol gespoeld met schoon, warm water. Ten slotte gaat de wol in een droger, die het vocht reduceert en de wol voorbereidt om te worden gekaard.

Tijdens het proces wordt het vet uit de wol geëxtraheerd door middel van een centrifugatie en vervolgens omgezet in Lanoline. Fuhrmann is het enige bedrijf ter wereld dat biologische lanoline verkoopt. Het water van de waslijn wordt behandeld in een interne installatie die de chemicaliën van het water scheidt, dat vervolgens naar vijvers wordt gepompt waar het op natuurlijke wijze verdampt. Patagonië heeft een semi-aride klimaat met slechts 250 mm neerslag per jaar, waardoor de verdamping zeer efficiënt verloopt. Het water van de spoelbakken wordt ook behandeld zodat het kan worden hergebruikt, voor het besproeien van bomen of voor de molen van het terrein.